29/3/03  Singin' Swingin' Spring

On-ge-lo-fe-lijk !   Ban-ge-lijk !

Een fantastische affiche had er voor gezorgd dat de zaal (440 p) reeds in januari was uitverkocht. 
De 2440 Big Band is al een aantal jaren  in een stijgend positieve lijn sympathisanten aan het winnen is dank zij een reeks evenwichtige singin' swingin' spring concerten. Denk maar even terug aan de concerten met  Voice Male en Brussels Jazz Orchestra.  Het Geelse publiek weet kwaliteit te waarderen en als er dan nog eens kwantiteit bij komt , kan het niet meer stuk.
Het programma zat evenwichtig in mekaar met een groeiende climax naar het einde toe.
De 5 zangers/zangeressen werden meteen ten tonele gebracht via een onnoemelijk mooi 5 stemmig a-capella bewerking van 'Music was my first love'  .
Ondanks een redelijke rommelige herhaling (...belooft dikwijls een uitstekend concert!.. ) tijdens de vooravond , werd het concert dan ingezet met 2 swingende  instrumentale nummers (Sweet Georgia Brown en Time Stream)   die meteen 'goed' zaten. Meteen een stevig no-nonsense geheel.
Dan werd de jarige Iris Luypaers aangekondigd die meteen bewees dat zij sinds vorig jaar een grote progressie theeft gemaakt.
Daarna kwam  Karlijne Hens aan de beurt die het gehalte swing de hoogte in joeg met nummers zoals 'A Foggy Day', ' I'm beginnin' to see the light'  en 'Bad Leroy Brown'.  Vervolgens bracht Connie Neefs, een dame met klasse,  muziek van eigen Kempische bodem in een hommage  aan broer Louis met ' Mijn Dorp in de Kempen'. Zij wist het enthousiaste publiek helemaal voor haar te winnen door zowel te swingen in 'It ain't got that swing '  als te quicksteppen met 'Toch ben je Oma' of met een charleston in de  'Charleston Medley'.  De nummers volgden elkaar in razend tempo op en het publiek keek geboeid toe.  Het eerste deel werd afgesloten met een instrumentaal nummer ' Arrival' waar de twee drummers van onze band, Swa en Peter , iedereen verbaasden met een on-ge-lo-fe-lij-ke drumsolo waarbij zowat alle attributen die ze meehadden werden gebruikt. Klasse !
De Band had al die tijd in een keurig strak giletje met strik gespeeld onder de hete spotlights van een overigens schitterende belichting, waarvoor dank aan Geert (Ceusters).
Na een korte pauze vervolgde  de band in een broeierige hete zaal met 'Fascinating Rythm' van Gershwin . Een opgemerkte solo van Eugeen, Bert en gastsolist Armand  bracht iedereen weer terug op het goede spoor. Walkin' Tiptoe van Bert Joris wordt stilaan een vaste keuze op het programma en steeds keurig gebracht door Werner en Armand . 
Peter Hens die zich voor de pauze al had laten opmerken door Karlijne te begeleiden naar de micro en ook Connie een glaasje water aan te reiken, bracht 4 ijzersterke nummers van de hand van Bob Porter. Na een swingende opener van 'Too Close for Comfort' zorgde  het enig mooie 'Everything must change'   in de zaal , ook mede dank zij een verbluffende funky guitar solo van Doug en percussie ondersteuning,  voor een warme en onroerende sfeer. Meteen daarop het grappige maar o zo moeilijke Dat Dere om te besluiten met een swingend 'A lot of Living to do'.
De 5de zanger van de avond, crooner Gene Summer, zette zijn set ijzesterk in met "I've Got You Under My Skin", om te vervolgend met een Engelstalige versie van Trenets "La Mer".   Dan verbaasde Gene iedereen met zijn enorm stembereik in het gevoelige en zeer sterk eindigend "I'd Rather Leave While I'm In Love" . Een toemaatje was het zeer sympathieke 'Mijn Burrman Satchmo' , een swingende opzwepende ode aan een buurman trompettist.  Vervolgend riep Gene alle vorige zangers bij op het podium om samen een medley over Stevie Wonder te brengen (Stars On Steve) . Enig !
Een prachtig slot werd gevormd met het nummer waarmee werd gestart : "Music Was My First Love" , 5 stemmig a-capella. De dirigent Peter Luypaers dankte tot slot op de tonen van  L'il Darling alle medewerkers en publiek waarna het geheel in een bisnummer werd beeindigd met Stars On Steve.
Iedereen was uitermate tevreden, maar vooral het publiek onder wie zich verschillende Culturele Centra-verantwoordlijken zich bevonden. Hopelijk en waarschijnlijk kent dit concert dan ook een vervolg elders. Alle betrokkenen hebben zich alvast bereid verklaard om het nog eens over te doen, misschien in Lier, en Genk, zelfs Rijsel en Maracas behoren tot de mogeljkheden.

Bedankt muzikanten, bedankt zangeressen, bedankt dirigent en presentator, bedankt bestuur voor de organisatie, bedankt geluid- en lichtmensen, bedankt mensen voor en achter de coulissen, bedankt geweldig publiek voor die geweldige avond.
Wij kijken weerom uit naar volgend jaar ....
 
Het is weer goed, zéér goed geweest ....
 
 
Geel, 30 maart 2003