Klara in Geel , 4 juni 2006
 |
 |
 |
Eerst onze excuses voor de lage resolutie van de foto's ( zij komen uit de Klara site).
Om exact 12 klokslagen na de klok van 12 ( we wilden niet concurreren met de decibels van de kerktoren) ging het concert van start. Voordien hadden de jongens tijdens de sound check al een tipje van de sluier opgelicht. We voelden meteen aan dat alles snor zat : het weer was prima , een stralende zon scheen over een autovrije markt ( kan dat zo niet altijd ?) , iedereen was goed geluimd (altijd als we samen kunnen musiceren) en had er zin in. 't Schijnt dat ge dat hoort en ziet. Het leuke ongedwongen sfeertje kwam goed over naar het publiek zonder dat dit ten koste ging van enige kwaliteit. Integendeel.
Het reeds geteste programma op het jongste OPZ concert vile ook nu weer in de smaak : een mix van gekende en minder gekende nummers deden de geinteresseerden goedkeurend opkijken.
Na een goede 55 minuten was er een verdiende break maar reeds om 13.30 trad de band aan voor het tweede gedeelte dat dezelfde lijn voortzette. Bovendien zorgde Iris, onze zangeres, weerom voor een aangenaam intermezzo.
Na het concert mochten wij fier goed commentaren ontvangen van Fred Brouwers, Valgaeren, Lode De Kimpe, Marc Van den Hoof enz. die:
- niet alleen hun "sympathie" voor de big band onderstreepten, door te benadrukken dat zij het gehele concert zijn blijven beluisteren, terwijl ze dat initieel niet van plan waren;
- doch bovendien oprecht verwonderd waren over de "eerbied" -zoals zij dit noemden- die wij als orkest voor diverse, eerder miskende muziek betuigden in de wijze waarop wij die brachten, miskend in de zin van "te min geacht door een zuiver Jazz-gericht publiek" en anderzijds vaak verwaarloosd gebracht die door diegenen die denken dat het snel uit de mouw kan worden geworpen;
- heel aangenaam verrast waren door de kwaliteit van het concert, ook doch niet alleen van de solisten, doch zeer zeker de orkest-sound in de diverse sounds;
- het contact met het publiek, zelfs in een context als deze, bijzonder apprecieerden, en daarbij onderstreepten dat de glimlach uitnodigde met meer aandacht naar de verdoken ernst te zoeken, ook van de muziek die daarna volgde; dit was voor hen "cultuur" met een grote "C"