23/3/02

Het is weer goed, zéér goed geweest

Middenin het dekor van een bruisende Palmenmarkt werd op 23 maart in de akoestisch perfekt gesloten ruimte van het Cultureel Centrum De Werft een optreden van de bovenste plank ten gehore gebracht.
De 2440 Big Band verrastte iedereen door het onmogelijk te verbeteren geachte optreden van vorig jaar i.s.m. Voice Male andermaal te verbeteren : de top werd weer een beetje hoger gelegd. Proficiat aan die bende enthousiaste amateurs die weten wat grenzen verleggen is.
Een goed gebalanceerd eerste deel met bijna allemaal nieuwe nummers bracht de mensen in één ruk naar de pauze.
Een vlotte inswinger van Basie's hand  'Jumpin' at the Woodside' werd swingend vervolgd met een arrangement van basttrombonist Vic Vos waarna deze in de adembenemend mooie balade 'Wave' zijn muzikaliteit op dat wondermooie, warme instrument kon overbrengen.
Pianist Willy Breugelmans was duidelijk in de wolken op de voor gelegenheid aangevoerde zwarte vleugel. Het  heel mooie 'Shining Stockings' in een arrangement van Jerry Van Royen illustreerde mooi de harmonie tussen piano en orkest.
En dan was het tijd voor een première :  Iris, dochter van dirigent Peter, kreeg het podium om met 2 musical songs ('If I loved you' en 'Somewhere' uit West Side Story) haar onmiskenbaar zangtalent te laten horen. Zij werd terecht beloond met een lang en hartelijk applaus van een talrijk opgekomen publiek.
Dat publiek kon getuige zijn van een 2de première. Het is inderdaad altijd iets speciaals om een eigen werk te brengen. De 2440 Big Band is gezegend met een uitzonderlijk creatief talent in de persoon van de 'ingevoerde Canadese' gitarist Diglas Jillings. Hij schreef speciaal voor de 2 Marcels (secretaris en bibliothecaris) het  'Waltz for Marcel' , een opzwepend maar goed in het oor liggende jazz waltz.
De 2440 Big Band heeft in haar 30-jarig bestaan talrijke contacten en vriendschappen gelegd zo onder meer ook met Karlijne Hens ,  zuster van Peter Hens bekend van de sublieme Frivole Framboos. Zij bracht op een vlekkeloze manier zonder veel franjes  het gevoelige 'That Ol' Devil Called Love', het prachtige ritmische 'Mas Que Nada' en tenslotte het immer gewaarde en opzwepende 'Sweet Georgia Brown'.
Daarna zette de Big Band de swing verder met een nummer van haar geliefde Basie-arrangeur Sammy Nestico : 'Time Stream' om tenslotte te eindigen in het spektaculaire Salsa nummer 'Frankies Tune' van Bob Mintzer die nog niet zolang geleden te gast was bij Brussels Jazz Orchestra in het Mechelse. Onze Big Band had de luxe te kunnen aantreden met 2 drummers/percussionisten in topvorm :  Swa Thielemans en Peter Kil, die beide de zaal en collega-musici lieten genieten van hun wervelende drive en performance. Het geheel werd dan nog eens extra ondersteund door een professionele lichtregie (waarvoor dank aan Geert , vriend van Karlijne) waardoor dit een afsluiter van formaat werd.
Het bisgeroep leidde nog tot een extra nummer dat gerust als een Big Band pareltje of Big Band evergreen mag bestempeld worden : 'April in Paris' in een versie zoals ooit door Count Basie himself gebracht. Tot driemaal toe schreeuwde onze Douglas 'One more time!..'  in de indrukwekkende slotherhaling de band naar een heerlijk slotakkoord.
Bedankt muzikanten, bedankt zangeressen, bedankt dirigent en presentator, bedankt bestuur voor de organisatie, bedankt geluid- en lichtmensen, bedankt mensen voor en achter de coulissen, bedankt geweldig publiek voor die geweldige avond.
Wij kijken uit naar volgend jaar ....

Na de pauze trad het Brussels Jazz Orchestra op ...met een perfektie, een sound, een muziek van een andere planeet. Niet te vergelijken met de sound van de 2440 Big band, hoeft ook niet want de genres waren te verschillend. Tot en met professioneel werden nummers gebracht van eigen hand en vooral van gastsolist Bert Joris die  blij was nog eens in Geel te vertoeven. Lange nummers met vele tempowisselingen en solowerk brachten het publiek in bewondering. Ook 'Walkin' Tiptoe' dat verleden jaar nog door de 2440 Big Band werd vertolkt, werd nu door de grootmeester zelf gebracht , aangevuld  met een mooie solo van een andere grootheid op trombone :  Marc Godfroid.

Wij zijn blij , net zoals BJO zelf trouwens, dat we dit prachtig orkest naar Geel konden halen en de jazz-liefhebbers konden vergasten op het beste was thans op dit vlak bestaat. Om 12 uur stipt werd de laatste noot geblazen.
Sommige mensen, publiek en muzikanten, kaartten nog na in het cafe, anderen trokken voldaan naar het andere geluid , naar buiten , naar het toch unieke Palmenmarkt dat voor een aparte sfeer en kader zorgde,  waar mensen  plezier maakten, zih niet bewust van wat zich net daarvoor in het CC had afgespeeld.

Het is weer goed, zéér goed geweest ....