Een miezerige
zondagnamiddag. Ideaal voor een namiddagje muziek. We doen vandaag , 28 november
2004, mee aan het 56ste Orkesttornooi, ingericht door de Provincie Antwerpen.
Dit tornooi liep van begin oktober tot eind november.
Instituut "Spijker" in Hoogstraten, Lindendreef 37 , de plaats voor
hét gebeuren werd door de meesten feilloos en tijdig gevonden. Sommigen
zoals Koen werden als eens de verkeerde kant opgestuurd maar uiteindelijk was
iedereen toch ter plaatse om 13.50 toen Peter en Werner naar de lottrekking
gingen waar de volgorde werd bepaald door de jury. We moesten als derde en laatste
aantreden na een accordeonorkest uit Dessel (Desselina) en de harmonie De Verbroedering
uit Wommelgem.
We doodden de tijd eerst met een drankje in de cafetaria. Daarna was het wat warmblazen in een voor ons toegewezen lokaaltje. Het traditionele zenuwachtig doen zoals mekaar plagen was er weer bij . Uiteindelijk was er de paspoort-controle en omstreeks 15.30 mochten we onze pupitters gaan opstellen in de zeer mooie Rabboeni zaal van het instituut. Even wat problemen rond het vinden van een stopcontact dat stroom kon leveren voor de piano en gitaarversterkers maar ook dat was snel verholpen.
We stemden op het podium zelf. Direkt na de aankondiging vertrokken we voor een nagenoeg foutloos parcours : Sweet Geargia Brown werd gebracht als nooit tevoren, snel, accuraat, de juiste accentjes, niet lopen met in het middenstuk een prachtige groeiende solo door trombonist Koen. Vervolgens bleef de swing én het tempo erin met "Time Stream" van Sammy Nestico. Ook nu werden de vroegere en gevreesde tempowisselingen vermeden en werd ook de eindnoot zorgvuldig in een lay-back gezet. Ook prima solo van Doug. Tenslotte het bravourestuk van de Armstrong suite, deel I. Een ongehoord tempo, aangegeven door dirigent en volgehouden door ritmes en trombones. De saxen en trompetten zetten daar bovenop, alsof het niets was, de melodielijn en het geheel kreeg de gevraagde volume contrasten op de juiste plaatsen. Prachtig. De commentaren van de meegereisde supporters waren ook alle lovend. Toch waren we op onze hoede want de akoestiek van de zaal was allesbehalve goed. Veel galm en echo maakten het moeilijk. We keken vol verwachtingen uit naar het verdict dat even voor vijven werd gecommuniceerd in dezelfde zaal door de voorzitter van de jury die bestond uit o.m. Jos Moons, Piet Swerts, Jan en Ivo Hadermann.
We werden bedacht met de hoogste score van de ganse dag (want ook voor de middag waren drie groepen aangetreden) : met 88% een plaats in de graad van Uitmuntendheid, goed voor een jaarlijkse subsidie gedurende vier jaar, van 694,4 euro.
Proficiat dirigent, muzikothecaris en muzikanten voor dit mooie resultaat ! Ook dank aan Werner en Ludo die het nodige materiaal (drums, piano, gitaarverstekers) tot ginder kregen.
Achteraf
kregen we inzage in de geschreven notities van de heren jury leden. De kwaliteit
hiervan was erbarmelijk : doktersbriefjes zijn nog meer leesbaar. Ook inhoudelijk
konden we met de 'opmerkingen' geen weg op. Desalniettemin kunnen we ons vinden
in de eindquotering. Maar ! ....er is nog veel werk aan de winkel voor het organiserend
comité om groepen zoals onze Big Band
1. een goede akoestische zaal te bieden voor de uitvoering van dergelijke test
2. een jury te bieden
die met kennis van zaken kan oordelen (en niet zoals een jurylid die zelf zei
'hier heb ik geen kaas van gegeten.." wat wel eerlijk is maar niet correct
in het kader van zo een wedstrijd)
3. een alternatieve wedstrijd vorm te bieden , zoals bv. een muziekstuk één
week op voorhand opleggen, of de vereniging een concert laten organiseren met
publiek waarop de jury is uitgenodigd.
4. overdreven administratie en bureaucratie te besparen
5. met een alternatieve subsidiering tegemoet te komen zoals bv. een CD-opname
6. enz
28 november 2004