op 6-jarige leeftijd verhuist de familie Dierickx van een appartement in Berchem naar een huis in Mortsel.
Daar raakt kleine Vincent verknocht aan de nieuwe buffetpiano. Papa's eerste lessen werpen snel hun vruchten af. De drums op radio en televisie trekken echter meer en meer de aandacht en na flink gezaag start hij op 8-jarige leeftijd op de muziekacademie van Mortsel. Hij krijgt er les klassieke percussie van Kris Lembrechts en later van Sylvain Fransoo. Het
wordt geen onverdeeld succes en na 7 jaar houdt hij het voor bekeken. Hij speelt ondertussen met een paar
vrienden in een rockgroep waarmee hij zoveel mogelijk free podia afschuimt.

In 1996 trekt hij naar de KUleuven die hij 5 jaar later met diploma burgerlijk ingenieur mechanica optie mechatronica verlaat. Hij speelt ondertussen ijverig mee met het Edegems Harmonie Orkest waar hij tot op heden nog steeds actief is. Na zijn studies gaat hij weer naar de muziekacademie van Mortsel om de hogere graad aan te vangen. Werken doet hij ondertussen bij BASF Antwerpen als onderhoudsingenieur. Na een jaar academie brengt zijn leraar hem in contact met de Halewijnstichting die oa de jazzstages in Dworp organiseren.

In 2002 trekt hij voor het eerst naar Dworp en is meteen verkocht. Jazz is waar hij onbewust altijd naar gezocht heeft. Zijn leven staat op zijn kop, hij besluit privilessen drum te volgen bij Kris Duerinckx en zich bij te scholen in harmonie en notenleer. Via Kris komt hij terecht in de Interfak Bigband van Leuven waar zijn liefde voor bigband groeit en groeit.
Na een jaar geeft hij zijn job bij BASF op, doet ingangsexamen in het Lemmensinstituut, slaagt en zit er sindsdien met veel plezier les te volgen bij Dri Pallemaerts en andere goden. Via zijn roadiewerk voor het Brussels Jazz Orchestra komt hij in contact met Peter Luypaers en met de 2440 Bigband. De rest is ...
Wat brengt de toekomst?